Meditatie: Hebben we de moed te vertrouwen op de Geest?

Eind mei was ik betrokken bij een symposium in de Bond (van Vrije Evangelische Gemeenten) over het boek dat door dr. Leo Mietus samengesteld is, over het werk van ds. Bert Louwerse ( Algemeen Secretaris van de Bond van 1976-2006) ‘Weggaan en toch blijven’. Een recensie in het Friesch Dagblad noemde het een ‘monumentaal boek’. En dat is het. Het geeft een goed overzicht van de visie en het werk van Bert Louwerse, maar daarmee ook een overzicht van de geschiedenis van de Bond van Vrije Evangelische Gemeenten. Het geeft een stukje kerkgeschiedenis. Je zou het ook een naslagwerk kunnen noemen. Het bemoedigt mij in de hoop op de toekomst van de Kerk, die beweging van mensen rondom Jezus.

In mijn eerste gemeente leerde ik Bert kennen, als voorzitter van de Raad van Kerken en als goede collega. Er ontstond een blijvende vriendschap, die zich vooral uitte in een paar maal per jaar samen een kop theedrinken, om te sparren over van alles en nog wat. Ook over de toekomst van de kerk.
Sommige van die thema’s kom ik in het boek weer tegen. Het brengt mij op het spoor van de gemeente van Filadelfia (Openbaring 3:8) Een kleine gemeente.
De toekomst van de kerk zou weleens kunnen liggen in een wereldwijd netwerk van kleine gemeentes. Ik zeg het soms in het pastoraat: ‘Ik zou best in een glazen bol willen kijken hoe de kerk er over 25 of 50 jaar uitziet’. Maar zoals ik ook op Pinksteren zei: ‘Ik geloof niet in glazen bollen, maar wel in de Geest van God.

Zelf denk ik dat heel veel van onze uiterlijke vormen en vanzelfsprekendheden, zullen veranderen. Ik heb geen idee hoe de kerk er over 100 jaar uit zal zien, maar ik ben ervan overtuigd dat de Geest van God altijd weer mensen in beweging zal brengen die het geloof in de opgestane Heer met elkaar zullen delen.

Die kleine gemeente van Filadelfia krijgt te horen dat haar kracht klein is, maar dat zij zich gehouden heeft aan Gods Woord en de Heer niet heeft verloochend. Het doel van de gemeente is het Woord van God bewaren en wie het Woord bewaart, leeft er naar in woorden en in daden (dat is dus wat anders dan het Woord op een veilige plaats netjes opbergen).

Dat schept ruimte in de kramp en in de krimp. Als het erop aan komt is het doel van de gemeente geen groei en een volle kerk. Samenkomen rond het Woord als mensen van Jezus Christus en leven in de navolging van zijn liefde. Ook al word je steeds kleiner als gemeente: doen waar het op aan komt. In deze wereld, omdat het om mensen gaat. Gods mensen!
In de Bond gaat de volgende quote rond: ‘We kunnen God niet missen, we kunnen zijn Woord niet missen, we kunnen elkaar niet missen’. Ik voeg daar graag expliciet aan toe: ‘we kunnen de wereld niet missen’. Dit om te voorkomen dat we in onze drang om te overleven, knus bij elkaar kruipen om het in ieder geval samen goed te hebben. Als gemeente van Jezus Christus staan we midden in deze wereld met oog en hart voor recht en gerechtigheid. Je kunt ook zeggen: we staan op tegen wat niet is volgens het Koninkrijk. Opstandige mensen die vooruit lopen op wat nog niet is!

Veel van onze instituten zullen verdwijnen, onze kerkmuren zullen steeds minder belangrijk worden, maar wat blijft is die Geest van God, die mensen steeds weer in beweging brengt, anders dan wij ons nu voor kunnen stellen. Als je daarop durft te vertrouwen dan kun je loslaten wat voorbij is, en als opgewekte mensen Gods toekomst tegemoet gaan.
En jawel, natuurlijk wil ik jullie allemaal stimuleren om het boek ‘Weggaan en toch blijven’ gewoon zelf te gaan lezen.

Laura van Weijen

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten