Meditatie

Gekroond!
En van Jezus Christus, de heerser over de vorsten van de aarde (Openbaring 1:5).

De bijbel is een politiek boek. Daarmee bedoel ik niet persé dat je er een politiek programma uit kunt afleiden, of na het lezen ervan iedereen altijd bij dezelfde politieke partij zou uitkomen of dat het altijd duidelijk is, met de Bijbel in de hand, of je voor of tegen een bepaalde wet moet zijn. Met politiek bedoel ik vooral, let er maar eens op hoe vaak het om politieke begrippen gaat in de bijbel. Macht, autoriteit, regeren, oordelen, koning, gezag et cetera.

Tijdens de nascholing die ik volg lezen we boeken van de Engelse theoloog en priester Oliver O Donovan, en hij brengt precies dit punt naar voren: het gaat in het Bijbels verhaal om politiek. En wat mij bijzonder aanspreekt is dat hij daarin de Hemelvaart, minst favoriete christelijke hoogfeest, een belangrijke plaats toekent. Zonder de Hemelvaart is het verhaal van Jezus niet compleet. Juist in de Hemelvaart zit ook Evangelie. Hemelvaart betekent dat Jezus gekroond wordt. Hij vervult daarmee de belofte gedaan in het Eerste Testament, dat een Zoon van David, Israëls Messias, voor eeuwig op de troon van David zal zitten. En, zoals de belijdenis het zegt, zit Hij aan de rechterhand van de Vader. Jezus is koning. Jezus regeert vanuit de Hemelse werkelijkheid. Dat is Hemelvaart.

En dat heeft gevolgen. Als Hij gekroond is met een eeuwige kroon, en zetelt op de eeuwige troon. Dan zijn alle koningen, presidenten, keizers, prinsen, ministers, burgemeesters. Iedereen die macht, autoriteit, gezag bezitten een trede lager komen te staan. Niet zij, hoe belangrijk zij zichzelf ook vinden, zijn koning want dat is Jezus. Het betekent dat uiteindelijk alles en iedereen, ook hen die ons regeren, aan Hem
verantwoording schuldig zijn. Als op Hemelvaart Jezus GEKROOND wordt, betekent dat automatisch dat anderen ONTTROOND worden. En niet alleen dat, O Donovan benadrukt daarmee ook: alle aardse autoriteit is tijdelijk aard. Het gaat voorbij. Dat Jezus gekroond wordt betekent dat Hij heerser is over de vorsten van de aarde: zij staan een trede lager, zij moeten verantwoording afleggen, zij gaan voorbij. Of ze nou willen buigen of niet, of ze nou hun kroon willen afstaan of niet, het gaat toch gebeuren.

De kerk is daarmee de gemeenschap van mensen geworden die zich vrijwillig scharen onder deze koning Jezus. Met Zijn leer en voorbeeld als grondslag. Zijn koningschap wordt zichtbaar in de kerk, zelfs als het in de wereld nog onzichtbaar lijkt. We zingen daarvan, hopen daarop met talloze liederen: Zijn shalom wordt werkelijkheid! Jezus Hij is koning! Kroon Hem met gouden Kroon! Zegenkroon! En het prachtige Psalm 47:2 in de berijming van 1973:

God stijgt blinkend schoon/ met gejuich ten troon.
Luid bazuingeschal/ meldt het overal.
Zingt Gods eer, heft aan/ ’s Konings eer, heft aan.
Heel de aarde hoor/ naar des HEEREN woord,
s zijn rijksgebied/ Zingt een kroningslied!
Die de volken leidt/ troont in heiligheid.

Ds. Yorick Breemes